ฝน อังคนา รุ่งอรุณ

“...พอถึงในรอบฟินาเล่ หนูยืนอยู่ข้างหลังคนดูแล้วมองไปที่เวที น้ำตาหนูจะไหลคือมันภูมิใจมาก มันคือความสำเร็จที่ทำด้วยกันมา ถึงแม้จะมีปัญหาแต่เรากับเพื่อนก็ทำจนมันเป็นจริงได้...” บทสัมภาษณ์ถึงความประทับใจของ “น้องฝน” ประธานโครงการละครนิเทศศาสตร์การกุศลเวที 21 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

IMG_6501.png

น้องฝน : สวัสดีค่ะ ฝน อังคนา รุ่งอรุณ ตอนนี้เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะนิเทศศาสตร์ ปีที่4 ภาควิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์

เด็กพลัส
: ละครนิเทศคือ?
น้องฝน :
เป็นละครของนักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ หลายคนเข้าใจผิด จริงๆ แล้วกลุ่มละครนิเทศไม่ได้มีแต่ภาควิชาการแสดงนะค่ะ แต่เป็นกลุ่มเด็กนิเทศศาสตร์ภาควิชาอะไรหรือปีอะไรก็ได้ ที่สนใจอยากทำละครมารวมตัวกัน ชื่อเต็มๆเนี่ยจะชื่อว่า ละครเวทีการกุศลคณะนิเทศศาสตร์มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ในแต่ละปีเราก็จะเอากำไรที่ได้ไปช่วยเหลือมูลนิธิต่างๆ อย่างล่าสุดก็คือมูลนิธิขาเทียมในเวที 21 ที่กำลังจะเกิดขึ้น

เด็กพลัส :
น้องฝนเริ่มต้นกับละครนิเทศยังไงครับ?
น้องฝน :
ฝนเข้ามาอยู่ในกลุ่มละครนิเทศตั้งแต่ปีหนึ่งค่ะ ตอนแรกเริ่มโดยการเป็นผู้ประสานงานก่อน เป็นลูกมือตัวเล็กๆที่คอยช่วยพี่ๆเขา แต่พอปีสองก็ขยับขึ้นมาเป็น Head ในฝ่ายประสานงาน พอปีสาม ก็ได้ขึ้นมาอีกหน่อย คือขึ้นมาเป็นเลขาฯและก็เป็นรองประธานฝ่าย Manage ควบสองตำแหน่ง ตอนนั้นรู้สึกดีใจมากค่ะ เพราะว่าพี่ๆมองเห็นความสามารถและก็ไว้ใจว่าเราน่าจะทำได้ แต่ถ้าถามว่าตอนนั้นมั่นใจไหม ก็ไม่ค่อยมั่นใจนะค่ะ แต่ก็คิดว่าจะพยายามทำให้ดีที่สุด จนขึ้นมาปีที่สี่ ก็ได้เข้ามาเป็นประธานโครงการกลุ่มละครนิเทศเวที 21

เด็กพลัส : น้องฝนประทับใจอะไร ถึงรู้สึกรักและอยากที่จะทำละครเวทีล่ะครับ?
น้องฝน
:จริงๆ แล้วตอนขึ้นปีสองฝนก็แอบคิดว่าจะเปลี่ยนจากการทำละครนิเทศไปทำอย่างอื่นบ้าง เพราะกิจกรรมในมหาวิทยาลัยมันก็มีเยอะนะ และตอนนั้นก็มีงานเชียร์ของนิเทศศาสตร์ด้วย แล้วฝนเองก็ชอบขึ้นเชียร์ แต่คิดไปคิดมาแล้วมันรู้สึกผูกพันกับเพื่อนๆกลุ่มละครนิเทศ คือเราทำงานร่วมกันมากับเพื่อนๆตั้งหลายเดือน ปีที่แล้วพอถึงในรอบฟินาเล่ หนูยืนอยู่ข้างหลังคนดูแล้วมองไปที่เวที น้ำตาหนูจะไหลคือมันภูมิใจมาก มันคือความสำเร็จที่ทำด้วยกันมา ถึงแม้จะมีปัญหาแต่เรากับเพื่อนก็ทำจนมันเป็นจริงได้

เด็กพลัส :
โตขึ้นไปอยากทำงานเกี่ยวกับละครด้วยรึเปล่าครับ?
น้องฝน :
คือจริงๆ ฝนเลือกเรียนนิเทศศาสตร์เพราะชอบดูละคร (555+) ที่บ้านอยู่ว่างๆก็ชอบดูโทรทัศน์ ก็เลยอยากรู้ว่าเขาทำกันยังไง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากทำงานที่อยู่เบื้องหลังอะไรประมาณเนี่ยค่ะ น้องฝน-2.jpg

เด็กพลัส :
น้องฝนได้อะไรจากการทำกิจกรรมตรงนี้บ้างครับ
น้องฝน :
ชัดๆ เลยคือฝนได้เพื่อน ได้ความสัมพันธ์กับพี่ๆและก็น้องๆ มีปัญหาอะไรเราก็มีคนคอยให้คำปรึกษาและให้กำลังใจ อีกอย่างเราเข้ามาเรียนในด้านวิทยุโทรทัศน์อย่างนี้ กิจกรรมตรงนี้มันก็สอนเรื่องของประสบการณ์ให้เราได้เปรียบกว่าบางคนที่เขา อาจจะเรียนรู้บางอย่างแค่ในห้องเรียน ซึ่งเขาอาจจะไม่ได้รู้เหมือนเรา แต่ถึงเขาจะได้รู้เขาก็ไม่ได้สัมผัส

เด็กพลัส :
ได้รับกำลังใจและแรงสนับสนุนจากใครบ้างครับ ที่ทำให้เราเก่งและมีความสามารถได้ในวันนี้?
น้องฝน
: คือฝนอาจจะเจาะจงไปที่ใครไม่ได้นะค่ะ เพราะปกติแล้วเพื่อนทุกๆ คนจะให้กำลังใจกันเสมอ ก็อยากจะขอบคุณหลายๆ ฝ่ายเลย ทั้งเพื่อนๆ ที่เคยทำกันมาในเวทีเดียวกัน น้องๆ พี่ๆ ทุกคน และสุดท้ายที่สำคัญมากๆ ก็คืออาจารย์ที่ปรึกษากิจกรรม อ.เกียรติศักดิ์ วัฒนศักดิ์ และก็ อ.สภาระ สุทะรส และก็ยังมีอาจารย์ท่านอื่นๆ อีกที่คอยดูแลและคอยตักเตือนในสิ่งที่เราอาจจะมองข้ามไป

เด็กพลัส : สุดท้ายแล้ว ฝากอะไรให้เพื่อนหน่อยดีไหมครับ
น้องฝน :
ก็อยากให้เพื่อนๆหันมาทำกิจกรรมกันมากๆ เพราะว่ามันให้อะไรมากกว่าที่เราคิดจริงๆ ถ้าหากว่าเราไม่เข้าไปสัมผัสเราก็จะไม่รู้ว่ามันให้อะไรกับเราได้มากแค่ไหน สังคมปัจจุบันมันก็มีอะไรไม่ดีตั้งเยอะ ที่คอยชักจูงให้เราหลงทางได้ตลอดเวลา...

สุดท้ายแล้ว... น้องฝนก็ยังฝากภาพบรรยากาศของละครนิเทศปีที่ผ่านมาให้เราได้ชมกัน แต่ถ้าเพื่อนๆสนใจ ละครนิเทศเวที 21 ล่ะก็ ห้ามพลาด “The castle ความตาย ความรัก ความทรงจำ” แสดงที่โรงละคร Centerpoint Playhouse, Central World ชั้นแปด เริ่มแสดง 28-30 พฤศจิกายนนี้ บัตรราคา 250, 300, 350 เริ่มขายบัตร 1 ตุลาคมนี้นะครับ...

 

back.gifnext.gif